Na 11 jaar bloggen: Hoe anders is Hoograven nu?
Normaal gesproken is het 10 jarig bestaan een jubileum. Maar voor dit blog (hoograven11.nl) is het 11 jarig bestaan minstens even bijzonder. En op 24 oktober 2023 is het 11 jaar geleden dat ik ben begonnen ben met dit blog. En in die 11 jaar is er best wat veranderd in de wijk. En deze veranderingen zijn het onderwerp voor dit jubileumblog.
In 2012 was Hoograven al een wijk in transformatie
Toen ik mijn blog in 2012 begon was Hoograven nog midden in een verandering. De woningen en winkels van de flats aan de Noordkant van de ’t Goylaan waren gesloopt en net opnieuw opgeleverd. Dat had door de kredietcrisis net iets langer geduurd dan gedacht.
Aan de zuidkant van de ’t Goylaan waren de flats gesloopt om vervangen te worden door sociale huurwoningen. De jaren daarvoor waren er nieuwe woningen gebouwd rond de Huis te Vlietlaan, de Duurstedelaan, tegenover de sporthal en bij de oude middenschool aan de Barnsteenlaan. Maar ook was de laatste boerderij van Hoograven gesloopt en vervangen voor nieuwbouw en was een rijtje duplex-woningen aan de Hoog Graaflandstraat vervangen.
Eindelijk waren de ideeën zoals die aan het eind van de 20e eeuw vastgelegd waren in een herstructureringsplan voor Hoograven volop in ontwikkeling. En dat ging door in de 11 jaar van het blog. Door de oververhitting op de huizenmarkt kwam er zelfs nog een versnelling in deze ontwikkeling.
De scholen (aan de Duurstedelaan) zijn vernieuwd
Toen ik mijn eerste blog schreef was mijn jongste zoon net naar de lagere school gegaan. Mijn idee was om de vrijgekomen tijd op de woensdagochtend te gebruiken voor een blog. Dat eerste jaar ging hij naar de Pagelaan, omdat de school van de Duurstedelaan gesloopt werd en er een nieuwe school voor in de plaats kwam.
Inmiddels staat de school er alweer bijna 10 jaar en zitten mijn kinderen beide op de middelbare school. Echter nog jaren leeg heeft de oude Ariënsschool en het terrein daaromheen leeggestaan. Ik heb meerdere blogs kunnen schrijven over de ontwikkeling van zo’n braakliggend terrein. Door de nasleep van de kredietcrisis en een daardoor op dat moment te ambitieus en weinig doordacht plan van de gemeente, heeft het tot 2016 geduurd voordat daar ook woningen gebouwd werden. Maar inmiddels is ook dit gebied bebouwd en is deze ontwikkeling afgerond. Zoals op meer plaatsen in Hoograven.
Er waren veel meer projecten in Hoograven
Op verschillende plaatsen is Hoograven er anders uit komen te zien.
Bijvoorbeeld bij Neerlandia. In mijn eerste blogs over de Vaartsche Rijnzone kwam ik al langs (toen nog) het Prozeeterein. De op het terrein staande oude loodsen waren net gesloopt, om een plan te realiseren voor de herontwikkeling van het terrein. In 2023 zijn het woningen geworden en is er een fatsoenlijk café/ restaurant, op een fantastische locatie en met een mooie bierkaart, maar waar het eten vaak tegenvalt. En is het in de zomer een populaire zwemplek geworden.
Of bij de Opaalweg, waar naast de begraafplaats al jaren een stuk grond braak lag. Al voor 2012 waren er plannen voor om hier studentenwoningen neer te zetten. Maar pas in 2023 werden deze woningen uiteindelijk opgeleverd. Intussen was de buurt niet blij hoe dat allemaal ging.
Ook in 2012 werden er al plannen gemaakt voor de sloop en nieuwbouw van het complex rond de Oudegeinlaan. De bewonerscommissie was daar niet blij mee. Maar inmiddels is ook deze ontwikkeling zo goed als afgerond. Ik blijf het jammer vinden dat de oorspronkelijke flats niet opgeknapt konden worden. Maar het is mooi om te zien dat iets van de driehoekige balkonnetjes teruggekomen is in het nieuwe ontwerp.
Minder bedrijven, meer woningen
Omdat het vaak niet zoveel woningen tegelijk betreft is het wat minder zichtbaar, maar in de afgelopen 11 jaar zijn er nogal wat bedrijfsgebouwen omgezet naar woningen. Vooral doordat veel sociale voorzieningen naar de nieuwbouw aan de zuidkant van de ’t Goylaan gingen, kwam er veel ruimte voor de bouw van vooral appartementen. Daardoor kwamen de buurtcentra aan de Jan van Arkelstraat en Hooft Graaflandstraat leeg, evenals het kantoor van het wijkbureau. Het buurtcentrum aan de Jan van Arkelstraat is gesloopt en vervangen voor woningen. De andere twee panden zijn omgebouwd tot huurappartementen.
Maar op kleinere schaal zijn er veel kantoorgebouwen omgezet. Een kleine (niet complete) opsomming:
- De garage tegenover speeltuin het Raafje.
- Het pand van bar Hoograven.
- De voormalige drukkerij aan de Constant Erzeijstraat.
- De winkels aan de Detmoldstraat bij het Smaragdplein.
- De garageboxen waar in 2012 nog afhaalrestaurant Momo’s in zat.
De komende periode gaan we het ook nog zien bij de winkels aan de Ruygenhoeklaan en de kantoren aan de ’t Goylaan.
Hoewel dit een teken van de tijd is, en de oude situatie vaak niet geweldig was, is het ook wel jammer dat dit gebeurd. Hoograven krijgt steeds meer het karakter van een woonwijk, waar alleen achter de eigen deur (steeds meer) gethuiswerkt wordt.
Rotsoord is een hotspot geworden
De grootste verandering heeft Rotsoord doorgemaakt. Dit was 11 jaar geleden nog een wat verlopen bedrijfsterrein. In 2012 (ten tijde van mijn allereerste blog) waren net de loodsen van de tegelhandel de Boo gesloopt en werd er archeologisch onderzoek gedaan. Op de kop van Rotsoord stond nog een werkende Citroëngarage en het Viconaterrein was nog een braakliggend terrein. Als eerste aanzet van wat ging komen was alleen LE:EN al gevestigd in hun omgebouwde garage.
In de jaren daarna was er altijd wel wat te melden. Bijvoorbeeld over de tijdelijke winkels en horeca die op het tripgebouw kwamen en al heel snel heel succesvol waren. Over de langdurige leegstand van het Citroëngarage, die uiteindelijk omgebouwde werd tot hotel. Over de komst van HKU in de Pastoefabriek (en bijpassende horecagelegenheden). Over de komst van een restaurant in het reservoir van de watertoren en de definitieve oplevering van de Trip. En uiteindelijk ook over de bouw van woningen op het braakliggende terrein van Vicona.
Uiteindelijk heeft dat ervoor gezorgd dat Rotsoord nu een Hotspot is, waar mensen speciaal naar toe gaan, in plaats van een locatie waar je voornamelijk langs reed.
Bijzonder van Rotsoord is dat er altijd een groep betrokkenen zijn die op een andere manier met de ontwikkeling van Rotsoord wilden helpen. Ooit begonnen met het onzalige idee om een Rotsoordbrug te leggen tussen de Croesestraat en Camping Ganspoort. Heeft het zich later gericht op de inrichting van de Groene ruimte, met de groenbakken als meest zichtbare punt.
Wat in al die jaren gewoon op zijn plaats is blijven liggen is de kinderboerderij. Het enige wat wel veranderd is, dat ik er doordat mijn kinderen inmiddels pubers zijn geworden. er nu al een paar jaar niet meer ben geweest.
Hoograven is bijna af!
Nu 11 jaar later is Hoograven bijna af. Alle grote locaties waarvan eind 20e eeuw bedacht was dat aangepakt moesten worden, zijn inmiddels getransformeerd. Alleen het BEFU-terrein en het terrein van de school aan de Pagelaan worden nog bebouwd. Daarvoor moet echter wel definitief duidelijk zijn wat er gaat gebeuren met de A12. In ieder de komende 10 jaar zullen daar tijdelijke woningen staan.
Dat Hoograven af begint te raken, is ook te zien in de ruimtelijke strategie van de gemeente Utrecht. Was in eerdere versies nog aandacht voor de ontwikkeling van Rotsoord en de herstructurering van de sociale woningbouw. Nu staan door of langs Hoograven alleen nog nieuwe (fiets- en tram-) verkeersroutes getekend.
’t Goylaan werd een stadsboulevard
Op het gebied van het verkeer is de aanpak van de ’t Goylaan het meest in het oog springend. Wat mij bij het begin van het blog stoorde was hoe de ’t Goylaan een barrière was tussen Zuid- en Noord-Hoograven. Het was grotendeels een tweebaans racebaan, waar bij de stoplichten een camera stond die hardrijders en roodlichtnegeerders betrapte. Er waren zelfs stoplichten nodig om veilig over te steken naar het winkelcentrum.
En in 2012 waren de laatste plannen, toen ook alweer een paar jaar oud, om nog meer verkeer over de ’t Goylaan te sturen, via een groene golf door de wijk.
Daarom was de verrassing groot toen in 2015 de gemeente aankondigde, dat de ’t Goylaan omgebouwd ging worden tot een stadsboulevard. Ik heb lang getwijfeld, ook gezien de eerdere plannen, of het mogelijk was de ’t Goylaan uit te rusten met maar één rijstrook beide kanten op. En daarbij de stoplichten met de kruising met de Constant Erzeijstraat/ Hooft Graaflandstraat vervangen door een voorrangsplein. Maar ik moest ook constateren dat er ook in de toenmalige situatie al een groot stuk was waar met maar één rijbaan.
En het kan dus wel. Wel was in eerste instantie het voorrangsplein niet veilig genoeg vormgegeven, waardoor je op te veel dingen tegelijk moest letten. Maar nadat die aangepast was, vond ik de situatie een verbetering. Het was in de spits nog steeds ontzettend druk (zoals het altijd al was geweest), maar als fietser en voetganger kan je eigenlijk altijd gemakkelijk oversteken. Daarnaast is het nu ook bij de Julianaweg mogelijk om direct over te steken. In plaats dat je een rondje moet rijden over het kruispunt.
Maar de vraag blijft of de situatie leefbaar blijft. Dit college kiest ervoor om de omgeving van het Ledig Erf autovrij te maken en ook het doorgaand verkeer langs station Vaatse Rijn onmogelijk te maken. Hierdoor wordt het een stuk drukker op de ’t Goylaan. Waarbij ook nog de stoplichten bij de kruising met de Linschotensingel worden weggehaald. Ik weet niet of dan nog een leefbare situatie over kan blijven.
De al bijna uit beeld verdwenen Corona epidemie
Langzaam verdwijnen de beelden naar de achtergrond. Maar de afgelopen 11 jaren kennen 2 heel bijzondere (corona)jaren. Nu ze voorbij zijn is er echter nog weinig dat eraan herinnert. Behalve een paar steeds meer vervagende strepen om de anderhalve meter.
De grootste impact zal het hebben op de wijze waarop we werken. We hebben geleerd dat voor veel kantoorwerk het thuiskantoor ook een goede optie is. En dat je via teams of zoom ook goed contact kan maken. Ik kom nog steeds meer dan 50% minder op kantoor dan voordien. En bedenk vooraf waarom mijn fysieke aanwezigheid nuttig is.
Dit zal wat betekenen voor de hoeveelheid kantoorruimte die nodig is. Dat zal gezien de hoeveelheid kantoorruimte in de wijk niet echt zichtbaar zijn. Wellicht eerder tussen de middag, wanneer thuiswerkers hun in coronatijd aangeschafte hond uitlaten.
Hoograven: een Utrechtse wijk
Hoewel Hoograven door de Waterlinieweg, het spoor, de Vaartsche Rijn en de A2 duidelijke grenzen heeft, staat Hoograven niet los van de rest van Utrecht. Gemeentelijk beleid bijvoorbeeld heeft impact op Hoograven, zoals rond de ’t Goylaan en de bruggen over het Merwedekanaal. Maar ook willen bijvoorbeeld Rivierenwijkers graag een extra brug hebben over de Vaartsche Rijn om beter gebruik te maken van de kwaliteiten van Rotsoord.
Maar voor een hoogravenaar interessant te weten wat er in de omliggende wijken gebeurt. Niet alleen wat direct te zien is vanaf Hoograven, zoals de gebouwen langs de Vaartsche Rijn. Maar ook verder weg in Kanaleneiland en Lunetten en op het bedrijventerrein aan de andere kant van de A12. Juist daar zullen de komende jaren de ontwikkelingen plaatsvinden die effect hebben op de wijk.
Daarnaast kom je als Hoogravenaar buiten de wijk, omdat je al stadsbewoner van de voorzieningen elders in de stad gebruik maakt. De dagelijkse boodschappen doe je niet alleen in Hoograven, maar ook bij het winkelcentrum Lunetten of aan de Rijnlaan. En ik heb over de Kanaleneiland Noord en Leidsche Rijn geschreven, omdat ik tijd moest overbruggen terwijl mijn kinderen op zwemles zaten in de Kwakel.
Niet vreemd natuurlijk, want veel mensen zijn in Hoograven komen wonen juist omdat dat het een onderdeel is van Utrecht.