Eigenlijk had ik twee jaar geleden toen ik mijn eerste blog over Rotsoord schreef, niet verwacht dat er nu nog steeds geen paal geslagen zou zijn voor de nieuwbouw van de Trip. Toch is dat wel het geval. Ook bij andere grote ruimtelijke plannen in Rotsoord, Pastoe, Citroengarage, Viconaterrein en Watermolen is nog weinig voortgang te zien. Maar er is genoeg gebeurd de afgelopen twee jaar. Echter dat is vaak wat kleinschaliger geweest. Tijd om weer eens opnieuw te kijken naar dit stukje Utrecht.

Grote Ruimtelijke ontwikkelingen

Bij de grote ontwikkelingen in Rotsoord is te merken dat dat veel meer tijd kost dan aanvankelijk gedacht. Zeker door de economische crisis hebben een aantal ontwikkelaars een stap terug moeten doen. Maar op bijna elke locatie is nu wel voortgang te zien.

de Trip

Tijdens het eerste blog werd op het voormalige Boo-terrein nog archeologisch onderzoek uitgevoerd. De panden waren gesloopt en Jebber had een stedenbouwkundig programma van eisen mogen schrijven, die door de gemeenteraad was goedgekeurd. Twee jaar later zijn de grondwerkzaamheden voor de bouw begonnen. Maar nog steeds is de bouwvergunning niet afgegeven. Het laatste discussiepunt is het gebouw langs de Helling. De welstandscommissie stelt dat de “maaiveldoplossing aan de noordzijde van het gebouw de ‘Helling’ als gemiste kans moet worden beschouwd. Er wordt aan deze zijde een anonieme afwerende en afwijzende gevelwand voorgesteld die ten koste gaat van de verblijfskwaliteit van de straat”. Met andere woorden, de commissie vindt dat het niet goed dat het je lopend door de Helling uitkijkt op een saaie, eenvormige en gesloten gevel van een gebouw van de de Trip. Daarom geeft de commissie voor dat deel van het plan een negatief advies. Ik herken de kritiek van de commissie. In mijn beschouwing over het bouwplan, vond ik de oplossing op maaiveldniveau discutabel.

Echter de tijdelijke gebouwen die wel al gerealiseerd zijn op het terrein van de Trip zijn een schot in de roos. Een aantal van de daar gevestigde gebouwen zorgen voor positieve reclame voor heel Rotsoord. Vooral Klein Berlijn (met het beste terras van Utrecht), en Urlaub (veel genoemd in interieurtijdschriften) zijn bekende Utrechtse namen geworden.

Dit jaar is eindelijk een lang gekoesterde wens uitgekomen: het hek van de glashandel naar de Trip is geopend. Helaas niet als doorgang naar de Helling, maar om een van de twee tijdelijke gebouwen op het Trip-terrein bereikbaar te houden.

Pastoe

Het tweede grote project waar men al in 2012 mee bezig was, is de transformatie van de Pastoefabriek. Tot nu toe was dit eigenlijk alleen zichtbaar, doordat omliggende stukjes grond opgekocht werden en leeggemaakt. Op de website van Pastoe staat echter  een planning in hoofdlijnen. Daarin blijkt dat de afgelopen jaren ook de jaren voor planvorming waren. Het plan is uiteindelijk om in de Pastoefabriek “theater, horeca, tentoonstellingsruimtes, atelierruimtes, een ontmoetings- en vestigingsplek voor creatieve bedrijven, kleinschalige retail en natuurlijk Toonkamer” te realiseren.

Maar ook hier zijn de eerste (tijdelijke) veranderingen zichtbaar. De Toonkamer is vanaf juli dicht en verhuist vanaf november naar de begane grond.

Watertoren

Reeds in 2011 heeft architectenbureau Sluijmer en Van Leeuwen een prijsvraag gewonnen die de gemeente uitgeschreven heeft over de herbestemming van de watertoren. Daarna werd het stil. Maar ook hier lijkt nu een eind gekomen zijn aan de planvorming. De bouwvergunning is verleend en nog deze maand wordt gestart met de bouw, meldde de initiatiefnemer aan de pers.

Citroengarage/ Tivoli de Helling

Aan de Helling staat nog steeds de Citroengarage leeg. Sinds mijn blog hierover is er geen nieuws meer te melden. Opvallend is dat het pand echt leeg lijkt te staan. Ik zie geen bordjes van tijdelijke bewoning.

Een gebouw waarvan ik in 2012 dacht dat het de komende periode niet van functie zou verander was Tivoli De Helling. Nu weet ik het niet meer zo zeker. Met de opening van de nieuwe Vredenburg, waar een aantal zalen geschikt zijn voor gelijksoortige concerten, en de integratie van Tivoli in de Vredenburgorganisatie, kan ik me voorstellen dat de Helling overbodig wordt. Zeker als er bezuinigd moet worden.

Viconaterrein

Waarschijnlijk het gebied dat de afgelopen jaren het meest is ontwikkeld. Maar niet door de ontwikkelaar maar door de natuur. Het groen staat steeds hoger. Midden op het terrein staan bomen die al twee – drie jaar oud zijn. Ongeveer halverwege het terrein komt allemaal riet op. Het ligt net iets lager dan de rest van het terrein. Blijkbaar is het zo drassig, dat riet daar goed kan groeien.

De gebiedsontwikkeling lijkt stil te staan. Nog steeds geld wat ik vorig jaar schreef: Door de eis om het oude Viconagebouw terug te bouwen, is het in deze markt lastig een levensvatbaar plan te maken. Maar ik vind dat niet zo erg. Dat geeft nog ruimte voor een volgende ontwikkeling in Rotsoord.

Kleine veranderingen

Is het bij de grote ontwikkelingen al de kleine verschuivingen die het meest boeien, dat geldt zeker voor de rest van het gebied. In de buurt vallen de kleine veranderingen op die overal te zien zijn.

Restaurant LE:EN is een mooi symbool van de transformatie van Rotsoord. Het was de eerste horecagelegenheid, die op een tijdelijke vergunning zich vestigde in Rotsoord. Graag zou LE:EN zich nu definitief vestigen in dit gebied. De gemeente staat dat nog niet toe. De paar bewoners op Rotsoord verzetten zich ook tegen langer verblijf. Echter LE:EN is wel een eerste teken van veranderende tijden. Zelfs als LE:EN niet blijft (en soms denk ik dat het concept wel een beetje op zijn eind loopt), keert de rust in het gebied niet zo snel weer terug.

Ook kinderboerderij nieuw Rotsoord ondergaat kleine veranderingen. Eerst door de gecrowdfunde uitbreiding met een Theehuis. Nu zijn ze aan het nadenken om de noodgebouwen te vervangen voor iets meer definitiefs. Ik ben wel benieuwd wat er dan gaat gebeuren met de net bijgebouwde Theehuis.

Toen ik twee jaar geleden door Rotsoord reed was op de plaats waar nu Rotslab gevestigd is nog een bedrijf in vloeren en ramen gevestigd. Met Rotslab is hier een organisatie gevestigd die “faciliteert interdisciplinaire samenwerking tussen creatieve makers, ondernemers, leerlingen, bedrijven, ontwerpers, kunstenaars en het onderwijs, gericht op stedelijke ontwikkeling”. In 2012 was het nog gevestigd achter LE:EN. Nu heeft het een zichtbare plaats in de wijk gekregen.

Nog zo’n nieuwe (creatieve) ontwikkeling is Tafelboom. Het is een initiatief om samen met anderen tafels van gerooide bomen te maken. Een van de mensen die een hier gemaakte tafel in onvangst heeft mogen nemen is de burgemeester van Utrecht. Aan de internetberichten te zien is de Tafelboom in 2013 in Rotsoord geland.

Overigens is niet elke ontwikkeling per definitie positief. Het afgelopen jaar is het benzinestation van exploitant verandert. Waardoor de oude auto die daar altijd stond nu definitief weg is. Maar ook betekent de investering die daar door de exploitant gedaan is, dat het benzinestation daar de komende jaren zal blijven. Dat is niet de gewenste ontwikkelrichting.

Wat is blijven staan

Een blog heeft de neiging om zich te focussen op wat verandert. Echter even opvallend is het lijstje waar de afgelopen jaren niets gewijzigd is: aan het gebouw van de veiligheidsregio, de nieuwbouw van de Steenhouwer, De school Rotsoord, het Ondixgebouw, het gebouw Als de… naast de brandweer, is de afgelopen jaar niets verandert, en ik zie dat ook niet zo snel gebeuren. Een eenmaal gebouwd gebouw staat er voor de lange termijn, heeft dus een langdurig effect. Ook terecht tijd te nemen wat er komt.

Conclusie

Na twee jaar concludeer ik dat herontwikkeling verschillende snelheden kent. Kleine initiatieven kunnen vaak snel een plaats vinden. Maar grootschalige projecten kosten veel tijd. Echter doordat zij gezichtsbepalend zijn lijkt er weinig te gebeuren. Dat doet echter onrecht aan de kleine initiatieven die wel van de grond gekomen zijn.